Мо ндонем ки киштии ғаматро ронем

ما ندانیم که کِشتی غمت را رانیم

Номи ту вирд забонасту з ҷонат хонем

نام تو ورد زبانست و ز جانت خوانیم

Гарчи млоҳ ҷаҳонем ба дарёии ғамат

گرچه ملّاح جهانیم به دریای غمت

Чун вазади боди ҷафои ту ба ҷон дармонем

چون وزد باد جفای تو به جان درمانیم

Сарв сомон набӯд мардуми сўдоздаҳ ро

سر و سامان نبوَد مردم سودازده را

Дар ғами ишқи ту зон бесар ва бе сомонем

در غم عشق تو زان بی سر و بی سامانیم

Ваъдаи васл ҳаме дод марои дилбару боз

وعده وصل همی داد مرا دلبر و باز

Сабр фармуд маро аз вай агар битавонем

صبر فرمود مرا از وی اگر بتوانیم

Ҷони ширини ҷиҳати суҳбат ҷонон бошад

جان شیرین جهت صحبت جانان باشد

Ту мапиндор ки мо аз ту ба ҷони вомоним

تو مپندار که ما از تو به جان وامانیم

Дардмандему лаби лаъли ту дармон манаст

دردمندیم و لب لعل تو درمان منست

Умрҳо рафт ки мо дар пай он дармонем

عمرها رفت که ما در پی آن درمانیم

Гар ба бӯсидани пояти бидиҳии фармонам

گر به بوسیدن پایت بدهی فرمانم

То буд ҷон ба ҷаҳони банда он фармонем

تا بود جان به جهان بنده آن فرمانیم

Гар кунад дида ӣ мо майл ба рӯеи ҷузи ту

گر کند دیدهٔ ما میل به رویی جز تو

Дар ҷаҳони рост ки мо нокаси трдомоним

در جهان راست که ما ناکس تردامانیم