То ба чанд аз рухи зебои ту маҳҷӯр шавем

تا به چند از رخ زیبای تو مهجور شویم

Дар ғам рӯй чу маҳтоби ту машҳур шавем

در غم روی چو مهتاب تو مشهور شویم

Ба умедӣ ки давоеи бикунади дарди маро

به امیدی که دوایی بکند درد مرا

Хуши тбибисти биё то ҳама ранҷур шавем

خوش طبیبیست بیا تا همه رنجور شویم

Дили мо ҳамчу сапандаст бар он оташ рӯй

دل ما همچو سپندست بر آن آتش روی

Сар онаст ки чун чашм бидон давр шавем

سر آنست که چون چشم بَدان دور شویم

эй дили хастаи биё то ба сари кӯии ҳаво

ای دل خسته بیا تا به سر کوی هوا

То зи ҷони ҳалқа ба гӯши бут манзур шавем

تا ز جان حلقه به گوش بت منظور شویم

Нчшидими яке ҷуръаи нӯш аз шаби васл

نچشیدیم یکی جرعه نوش از شب وصل

То кӣ аз бода ӣ ҳиҷрони ту махмур шавем

تا کی از بادهٔ هجران تو مخمور شویم

Эътимодӣ чу бар аҳвол ҷаҳон нест яқин

اعتمادی چو بر احوال جهان نیست یقین

Бар фиребаш натавон рафт ки мағрур шавем

بر فریبش نتوان رفت که مغرور شویم

Ман ба ширинии лаъли лаб ӯ кӣ барисам

من به شیرینی لعل لب او کی برسم

Дар ҳавои қад ӯгар ҳама занбӯр шавем

در هوای قد او گر همه زنبور شویم