Аз дарди манол эй дил чун нест туро дармон

از درد منال ای دل چون نیست تو را درمان

Ҳар дард буд дар дили дарди ту буд бар ҷон

هر درد بود در دل درد تو بود بر جان

Ҳастӣ ту табиби дил бо кас натавонам гуфт

هستی تو طبیب دل با کس نتوانم گفت

Ту ҷонӣу ҷон аз дил чун дард кунад пинҳон

تو جانی و جان از دل چون درد کند پنهان

ё чора дардам кун аз васли шабии ҷоно

یا چاره دردم کن از وصل شبی جانا

ё даст ба хӯнам куну зи дарди марои бурҳон

یا دست به خونم کن وز درد مرا برهان

Ҳар чанд буд мушкили дардӣ ки давояш нест

هرچند بود مشکل دردی که دوایش نیست

Ин дарди ман мискини пеши ту буд осон

این درد من مسکین پیش تو بود آسان

Сомон набӯд моро аз мояи савдое

سامان نبود ما را از مایه سودایی

Он сар ки дар ӯ судаст худ чун будаш сомон

آن سر که در او سوداست خود چون بودش سامان

Омад зи сабои бӯе аз гулшани ҷони борӣ

آمد ز صبا بویی از گلشن جان باری

Чун ҷинат фирдавсаст имрӯзи сробстон

چون جنّت فردوس است امروز سرابستان

Бисёр махӯр ғусса чун умр наме монад

بسیار مخور غصّه چون عمر نمی‌ماند

Дод тарабу шодӣ эй дили зи ҷаҳони бустон

داد طرب و شادی ای دل ز جهان بِستان