Ҷони ширинами туе доне ки ширинаст ҷон

جان شیرینم تویی دانی که شیرینست جان

Гар диҳад дастами шабӣ дар пояти афшонами равон

گر دهد دستم شبی در پایت افشانم روان

Сару ҷони мо туе як дам ба сӯии мо хиром

سروِ جان ما تویی یک دم به سوی ما خرام

Зонкаҳи доими сарвро майласт бар оби равон

زآنکه دایم سرو را میلست بر آب روان

Ман дилу ҷони ҷаҳон аз баҳри васлати хостам

من دل و جان جهان از بهر وصلت خواستم

Давлати васли ту моро хуштар ояд аз равон

دولت وصل تو ما را خوشتر آید از روان

Чашму абрӯяти зи мо брбўди ҳушу ақлу дайн

چشم و ابرویت ز ما بربود هوش و عقل و دین

Рӯй зебояти ббрдми тоқату сабр ва тавон

روی زیبایت ببردم طاقت و صبر و توان

Подшоҳи ҳасану зебои туе аз рӯй лутф

پادشاه حسن و زیبایی تویی از روی لطف

Раҳматӣ кун раҳматии зинҳор бар ин нотавон

رحمتی کن رحمتی زنهار بر این ناتوان

Чанд ронии вақти гули моро зи бустони Ирам

چند رانی وقت گل ما را ز بستان ارم

Бар ғарибӣ бенавое раҳм кунгар ме тавон

بر غریبی بی نوایی رحم کن گر می‌توان

Гар ба дастам гул биафтад аз сробстони айш

گر به دستم گل بیفتد از سرابستان عیش

Ҳам насимӣ оварад сӯем сабо аз гулистон

هم نسیمی آورد سویم صبا از گلستان

Накҳатӣ омад ба сӯем субҳдам гуё магар

نکهتی آمد به سویم صبحدم گویا مگر

Аз сари зулф ту меояд сабои ънбрФшон

از سر زلف تو می‌آید صبا عنبرفشان

Як шабам бинавоз ҷоно аз висоли худ ки ман

یک شبم بنواز جانا از وصال خود که من

Ғайри лутф ҷон физойат кас надорам дар ҷаҳон

غیر لطف جان فزایت کس ندارم در جهان