Чу зулф дӯст барошуфт рӯзгори ҷаҳон
چو زلف دوست برآشفت روزگار جهان
Аз он бирафт чунин сар ба сари қарори ҷаҳон
از آن برفت چنین سر به سر قرار جهان
Агарчӣ нест вафо дар мизоҷ ӯ лекин
اگرچه نیست وفا در مزاج او لیکن
Куҷо касе ки ҳазар мекунад зи кори ҷаҳон
کجا کسی که حذر میکند ز کار جهان
Ҷаҳон накард вафо бо касе ва ҳам накунад
جهان نکرد وفا با کسی و هم نکند
Ниҳодаанд бад-инсон магари қарори ҷаҳон
نهادهاند بدینسان مگر قرار جهان
з бевафое ӯ танг дил машав зинҳор
ز بی وفایی او تنگ دل مشو زنهار
Чаҳ чора чун ки чунинаст кору бори ҷаҳон
چه چاره چون که چنینست کار و بار جهان
Чаҳ шарҳи ғуссаи даврони даҳум ки бар дили ман
چه شرح غصّه دوران دهم که بر دل من
Ҳазор бор нишаста зи раҳгузори ҷаҳон
هزار بار نشسته ز رهگذار جهان
Ҷаҳон сифла баровард ҳам ба теғи ҷафо
جهان سفله برآورد هم به تیغ جفا
Дамори зулму таъаддии зи рӯзгори ҷаҳон
دمار ظلم و تعدّی ز روزگار جهان
Кадом дард бигӯям ки аз ҷафо чаҳ накард
کدام درد بگویم که از جفا چه نکرد
Ба ҳоли зори дилами ҷавр бе шумори ҷаҳон
به حال زار دلم جور بی شمار جهان
Накард рости тарозуии меҳри саррофаш
نکرد راست ترازوی مهر صرّافش
Аз он сабаб нагирифтаст каси айёри ҷаҳон
از آن سبب نگرفتهست کس عیار جهان
Агар ҷаҳони ҳамаи гулзор буд аз ситамаш
اگر جهان همه گلزار بود از ستمش
Нарафт дар дили ришам ба ғайри хори ҷаҳон
نرفت در دل ریشم به غیر خار جهان
Арӯси чеҳра ӯ рангу бӯ басӣ дорад
عروس چهره او رنگ و بو بسی دارد
Вале намонад ба даст касенигор ҷаҳон
ولی نماند به دست کسی نگار جهان
Нараст шохи умедӣ ба гулшани васлаш
نرُست شاخ امیدی به گلشن وصلش
Начед як гули рангин касе зи бори ҷаҳон
نچید یک گل رنگین کسی ز بار جهان
Ки хӯрд ҷуръаи обии зи чашмаи нӯшаш
که خورد جرعه آبی ز چشمه نوشش
Ки дид сабзаи хуррам ба марғзори ҷаҳон
که دید سبزه خرّم به مرغزار جهان
Ки чиди як гули меҳр аз дарахти қомат ӯ
که چید یک گل مهر از درخت قامت او
Ки оқибат бишуд аз ҷону сари нисори ҷаҳон
که عاقبت بشد از جان و سر نثار جهان
Фиреб ва ишва диҳад ӯ басӣ вале оқил
فریب و عشوه دهد او بسی ولی عاقل
Куҷо наад дилу ҷонро ба навбаҳори ҷаҳон
کجا نهد دل و جان را به نوبهار جهان
Ба гирди боғи висолаши басии бгрдидм
به گرد باغ وصالش بسی بگردیدم
Набӯдааст биҷузи хӯни дили смори ҷаҳон
نبوده است بجز خون دل ثمار جهان
Ҳалоки сарвқадону заволи моҳи рухон
هلاک سروقدان و زوال ماهرخان
Ҷузин чаҳ буд ба олам дигар шикори ҷаҳон
جزین چه بود به عالم دگر شکار جهان
Шароби мастии даври замона гарчи хушаст
شراب مستی دور زمانه گرچه خوشست
Ба ҷони ту ки наярзад дамии хумори ҷаҳон
به جان تو که نیرزد دمی خمار جهان
Бабради аввали боРоми зи дасти ҳушу хирад
ببرد اوّل بارم ز دست هوش و خرد
Накард як назари охир ба ҳоли зори ҷаҳон
نکرد یک نظر آخر به حال زار جهان
Қарор агар набӯд дар ҷаҳони ҷҳонбон ро
قرار اگر نبود در جهان جهانبان را
Бигӯ қарор ки будаст дар канори ҷаҳон
بگو قرار که بودهست در کنار جهان
Ғам ҷаҳон натавон хӯрд беш азин эй дил
غم جهان نتوان خورد بیش ازین ای دل
Ки пеши аҳл хирад нест эътибори ҷаҳон
که پیش اهل خرد نیست اعتبار جهان