Аз дастат эй қалам ман хоҳам ба ҷон расӣдан

از دستت ای قلم من خواهم به جان رسیدن

Аз ту забони дарозӣу зи ман забон баридан

از تو زبان درازی وَز من زبان بریدن

То кӣ чунин намоеи ҳоли дилам ба таҳрир

تا کی چنین نمایی حال دلم به تحریر

Вази моҷарои ишқаши ин сарзаниши шунидан

وز ماجرای عشقش این سرزنش شنیدن

Пайванди меҳрам аз дил бишикаст аҳди лекин

پیوند مهرم از دل بشکست عهد لیکن

Моро зи ҷони ширини мушкили тавон баридан

ما را ز جان شیرین مشکل توان بریدن

Дар пои ҷони фурушади сад хори ҳиҷру дастам

در پای جان فروشد صد خار هجر و دستم

Як гул наметавонад аз боғи васл чидан

یک گل نمی‌تواند از باغ وصل چیدن

Онро ки ҳамчу булбул бошад ҳавои гулзор

آن را که همچو بلبل باشد هوای گلزار

Чун гул бибояд ӯро сад перҳан даридан

چون گل بباید او را صد پیرهن دریدن

Он сарвро чу бар мо ҳаргиз гузор набӯд

آن سرو را چو بر ما هرگز گذار نبود

То кӣ тавон ба хории гирди ҷаҳон давидан

تا کی توان به خواری گرد جهان دویدن

Дорам ҳавои рӯйиш аммо наме тавонад

دارم هوای رویش امّا نمی‌تواند

Мурғи дили заъифам дар кӯй ӯ паридан

مرغ دل ضعیفم در کوی او پریدن

Ҳаркас ки сари зи хаташ берун кашад ба зорӣ

هر کس که سر ز خطّش بیرون کشد به زاری

Хати хато бибояд бар ҳарф ӯ кашӣдан

خطّ خطا بباید بر حرف او کشیدن

Гӯйии з ҷон кашиданд нақши рухи ту врнӣ

گویی ز جان کشیدند نقش رخ تو ورنی

Аз обу гул бадеъаст ин сӯрат офаридан

از آب و گل بدیع است این صورت آفریدن