Чаҳ хуш буд ба чаман дар сабӯҳи гул чидан

چه خوش بود به چمن در صبوح گل چیدن

Ду лаъли шукри ширини ёр бӯсидан

دو لعل شکّر شیرین یار بوسیدن

Ба даст , дасти нигорӣ ба тўФ дар бустон

به دست، دست نگاری به طوف در بستان

Ба рӯй маҳваши дилбар чу дидаи гардидан

به روی مهوش دلبر چو دیده گردیدن

Ба сояи гулу беду чанору нағмаи авд

به سایه گل و بید و چنار و نغمه عود

Нишаста бар лаби ҷӯӣу бодаи нӯшидан

نشسته بر لب جویی و باده نوشیدن

Ба сарви қомати дилдори худ назар кардан

به سرو قامت دلدار خود نظر کردن

Навой булбул хуш хон зи шохи бшнидн

نوای بلبل خوش خوان ز شاخ بشنیدن

Гузар ба сӯии чамани сарвро ки кор манаст

گذر به سوی چمن سرو را که کار منست

Ҳазор дарди азин қомати ту барчӣдан

هزار درد ازین قامت تو برچیدن

Дило ба сайри ҷаҳони рӯ аз он харобаи тан

دلا به سیر جهان رو از آن خرابه تن

Ки дар ҷаҳон набӯд хуштар аз ҷаҳон дидан

که در جهان نبود خوشتر از جهان دیدن

зи сӯрати санамати ҳеҷ ҳосилӣ набӯд

ز صورت صنمت هیچ حاصلی نبود

з ҳад мабар туу бозои зи бут парастидан

ز حد مبر تو و بازآ ز بت پرستیدن