эй нигорин зулфи шбрнгт ба гул парчин макун

ای نگارین! زلف شب‌ رنگت به گل پرچین مکن

Абрувон чун ҳилолатро ба ма парчин макун

ابروان چون هلالت را به مه پرچین مکن

Сӯрати худро чу мебинӣ бибин дар оина

صورت خود را چو می‌بینی، ببین در آینه

Лекин эй ҷони таънаҳо бар лаъибатон чин макун

لیکن ای جان، طعنه‌ها بر لعبتانِ چین مکن

Гар ту даъвӣ мекунӣ шатранҷи ишқаш бохтан

گر تو دعوی می‌کنی شطرنج عشقش باختن

Гарчи лҷлоҷӣ дило ин арсаро парчин макун

گرچه لجلاجی دلا، این عرصه را پرچین مکن

Ҷонам аз ҳиҷрат ба ҷон омад з рӯй мардумӣ

جانم از هجرت به جان آمد ز روی مردمی

Ҳсбтои ллаҳи ҷафо бар бедилон чандин макун

حسبتاً لله جفا بر بی‌دلان چندین مکن

Гуфтае ёрӣ дигар гирам ба тарк ӯ кунам

گفته‌ای یاری دگر گیرم به ترک او کنم

Ҳарчӣ мехоҳӣ бикун бо мо худоро ин макун

هرچه می‌خواهی بکن، با ما خدا را این مکن

Дар фироқ рӯй чун моҳи тамомати длбро

در فراق روی چون ماه تمامت دلبرا

Доманамро беш азин аз хӯни дил рангин макун

دامنم را بیش ازین از خون دل رنگین مکن

Чун ман мискин на марди дасту бозуии тавъам

چون من مسکین نه مردِ دست و بازوی توأم

эй ҷафоҷу беш азин асби ҷафоро зин макун

ای جفاجو بیش ازین اسب جفا را زین مکن

Гар гуноҳӣ карда ам бигузар з рӯй лутф аз он

گر گناهی کرده‌ام بگذر ز روی لطف از آن

эйнигор нозанини нозанинон ин макун

ای نگار نازنینِ نازنینان، این مکن

Чун туе дар шодӣу нозу Наими ин ҷаҳон

چون تویی در شادی و ناز و نعیم این جهان

Хотири бечорагонро беш азин ғамгин макун

خاطر بیچارگان را بیش ازین غمگین مکن