эй ба болои сарви нозӣ эй ба рух ҳамчун саман
ای به بالا سرو نازی ای به رخ همچون سمن
Ошиқони муштоқат аз ҷон майл кун сӯии чаман
عاشقان مشتاقت از جان میل کن سوی چمن
То фурӯи резади гул аз бор аз эҳёӣ рӯй ту
تا فرو ریزد گل از بار از احیای روی تو
То нишинад аз хиҷолати сарв бар хоки дмн
تا نشیند از خجالت سرو بر خاک دمن
Гар ба бустон бигузарӣ як дам ба тарафи ҷӯйбор
گر به بستان بگذری یک دم به طرف جویبار
Аз ҳаёӣ қадат уфтад ларзаи андари норван
از حیای قدّت افتد لرزه اندر نارون
Наргис ар чашм ту бинад сар ба боло кӣ кунад
نرگس ار چشم تو بیند سر به بالا کی کند
Гар даҳонат боз бинад ғунча накушояд даҳан
گر دهانت باز بیند غنچه نگشاید دهن
Гар бунафшаи зулфи шбрнги туро бинад аҷаб
گر بنفشه زلف شبرنگ تو را بیند عجب
Гар нбўсд аз адаб ӯ хоки поятро чу ман
گر نبوسد از ادب او خاک پایت را چو من
Лоларогар як назар уфтад ба рангати ншкФд
لاله را گر یک نظر افتد به رنگت نشکفد
Вази хиҷолати оризат аз бар фурӯи резади саман
وز خجالت عارضت از بر فرو ریزد سمن
Ғамза ӣ сармаст агар барҳами занӣ бо зулфу хол
غمزهٔ سرمست اگر بر هم زنی با زلف و خال
Бешак эй ҷон дар сипоҳ Зангбор уфтад шикан
بی شک ای جان در سپاه زنگبار افتد شکن
Дида ӣ ёқӯб нобӣно шавад бинои яқин
دیدهٔ یعقوبِ نابینا شود بینا یقین
Гар сабои оради насимии сӯй ӯ аз перҳан
گر صبا آرد نسیمی سوی او از پیرهن
Берахт чашмам намебинад ҷаҳони бозои зуд
بی رُخت چشمم نمیبیند جهان بازآی زود
Рӯшанои дида ӣ мо шамъи ҷамъи анҷуман
روشنای دیدهٔ ما شمع جمع انجمن
Гар бшир аз Миср ояд сӯии канъон бе хабар
گر بشیر از مصر آید سوی کنعان بی خبر
Гулшан фирдавс гардад зон хабари байти алҳзн
گلشن فردوس گردد زان خبر بیتالحزن
Сарви қадашро бигуфтам сари макаш аз мо вале
سرو قدّش را بگفتم سر مکش از ما ولی
Бо вуҷӯди қоматаш аз мо намеояд сухан
با وجود قامتش از ما نمیآید سخن
Гар ба хокам бигузарӣ бо меҳр бо мо як замон
گر به خاکم بگذری با مهر با ما یک زمان
Аз дил хокам биёбӣ буии меҳри хештан
از دل خاکم بیابی بوی مهر خویشتن
Чашми мастатро бигӯ раҳмӣ бикун бар ошиқон
چشم مستت را بگو رحمی بکن بر عاشقان
Дар ҷаҳон то кӣ шавад зон фитнаҳо хӯни рехтан
در جهان تا کی شود زان فتنهها خون ریختن