Замона то ба кӣ охир ҷафо кунад бар ман

زمانه تا به کی آخر جفا کند بر من

Ба оташи ғами ҳиҷрони бсўздми хирман

به آتش غم هجران بسوزدم خرمن

Насими зулфи ту гар бишинавам зи боди сабо

نسیم زلف تو گر بشنوم ز باد صبا

Чунон буд ки ба ёқӯби буии пероҳан

چنان بود که به یعقوب بوی پیراهن

Шикастаи дили манам аз тоби ҳиҷри ту зин беш

شکسته دل منم از تاب هجر تو زین بیش

Дили ҳазини марои ҳамчуи зулф худ машкан

دل حزین مرا همچو زلف خود مشکن

Насӯхт бар ман мискин дилат нишоед гуфт

نسوخت بر من مسکین دلت نشاید گفت

Ту ном дил манеҳаш кони длист аз оҳан

تو نام دل منهش کان دلیست از آهن

Биё ва бар сару чашм ҷаҳон нишин умрӣ

بیا و بر سر و چشم جهان نشین عمری

Ки рафтае з бар ман чунончии ҷони зи бадан

که رفته‌ای ز بر من چنانچه جان ز بدن

Агар барам ба забони номи ту зи ғояти шавқ

اگر برم به زبان نام تو ز غایت شوق

Ҳароз бор башуем ба машки ноби даҳан

هراز بار بشویم به مشک ناب دهن