эй ду чашмати мояи дармони ман

ای دو چشمت مایه درمان من

То ба кӣ бошад бало бар ҷони ман

تا به کی باشد بلا بر جان من

Аз ғам ишқат бигӯ эй сангдил

از غم عشقت بگو ای سنگدل

Чанд бошад дар ғамати афғони ман

چند باشد در غمت افغان من

Ҷузи лаби лаъли ту эй оби ҳаёт

جز لب لعل تو ای آب حیات

Ҳеҷ набӯд дар ҷаҳони дармони ман

هیچ نبود در جهان درمان من

Ин дили саргашта бечора ам

این دل سرگشتهٔ بیچاره‌ام

Чун кунам чун нест дар фармони ман

چون کنم چون نیست در فرمان من

Дил ба ҷон омад зи ҳиҷрон чун кунам

دل به جان آمد ز هجران چون کنم

Нест раҳмӣ бар маниши ҷонони ман

نیست رحمی بر منش جانان من

Дар сари кори ғамаш . . . . . . . . .

در سر کار غمش .........

. . . . . . . . . . . Сару сомони ман

........... سر و سامان من

Ман зи чашми орми шароб аз дили кабоб

من ز چشم آرم شراب از دل کباب

Гар ту бошӣ як шабии меҳмони ман

گر تو باشی یک شبی مهمان من

Рози ишқаш чун бигӯям муддаӣ

راز عشقش چون بگویم مدّعی

Ҳарчӣ мегўӣӣ бигӯ дар шани ман

هرچه می‌گویی بگو در شان من