Дили ман аз ғам ишқат харобаст

دل من از غم عشقت خرابست

Ҷигар бар оташ ҳиҷрон кабобаст

جگر بر آتش هجران کبابست

Назар бар ҳол зорам кун ки ллаҳ

نظر بر حال زارم کن که لِلّه

Назар бар хастагон кардан савобаст

نظر بر خستگان کردن ثوابست

Табиби ман туе охири давое

طبیب من تویی آخر دوایی

Бикун коҳўоли ин бедил харобаст

بکن کاحوال این بی دل خرابست

Бигуфто сабр май бояд дар ин кор

بگفتا صبر می‌باید در این کار

Агарчӣ ошиқӣ инат ҷавобаст

اگرچه عاشقی اینت جوابست

Бадв гуфтам ки сабрам нест то кӣ

بدو گفتم که صبرم نیست تا کی

зи ҳиҷрони ҷони мискин дар азобаст

ز هجران جان مسکین در عذابست

Нагӯйӣ сабр аз он рӯ чун тавон кард

نگویی صبر از آن رو چون توان کرد

Рахти доне ки рашк офтобаст

رخت دانی که رشک آفتابست

Манам чун зарраи саргардон аз он рӯй

منم چون ذرّه سرگردان از آن روی

Ки хуршеди ҷамолаш дар ниқобаст

که خورشید جمالش در نقابست

Парешони ҳолам аз шабҳои ҳиҷрон

پریشان حالم از شبهای هجران

Чу зулфи мшкборши пар з тобаст

چو زلف مشکبارش پر ز تابست

Нагардад чашми бахтами ҳеҷ бедор

نگردد چشم بختم هیچ بیدار

Ки чашми нимаи масташи пар з хобаст

که چشم نیمه مستش پر ز خوابست

Ба ҳолам гар кунӣ раҳмат чаҳ бошад

به حالم گر کنی رحمت چه باشد

Ҷҳонбонӣ чу медоне савобаст

جهانبانی چو می‌دانی صوابست