Ба тобистони хушӣ дар моҳтобаст
به تابستان خوشی در ماهتابست
Ки дар акси Рахш дар моҳ тобаст
که در عکس رخش در ماه تابست
Ба бустони наргиси махмур дар субҳ
به بستان نرگس مخمور در صبح
зи чашми сархушати маст ва харобаст
ز چشم سرخوشت مست و خرابست
На мастаст ва на махмур ва на ҳӯшёр
نه مستست و نه مخمور و نه هوشیار
зи буии ишқи ту дар айн хобаст
ز بوی عشق تو در عین خوابست
Наме тобад ба олам рӯй хуршед
نمیتابد به عالم روی خورشید
Магари зони рӯ ки моҳам дар ниқобаст
مگر زآن رو که ماهم در نقابست
Чаро абрӯии шӯхи дӯст бо мо
چرا ابروی شوخ دوست با ما
Чунин пайваста дар айн итобаст
چنین پیوسته در عین عتابست
Давои ҷустами зи лаълаш бе такаллуф
دوا جستم ز لعلش بی تکلّف
Табиби дарди ман талхаш ҷавобаст
طبیب درد من تلخش جوابست
Бигуфто сабр май бояд ба карт
بگفتا صبر میباید به کارت
Ду чашмам аз сабурӣ чун саробаст
دو چشمم از صبوری چون سرابست
Ҷаҳонро нест бории рангу бӯе
جهان را نیست باری رنگ و بویی
Ки завқи айш дар аҳд шабобаст
که ذوق عیش در عهد شبابست
намедонам зи дарди ишқи борӣ
نمیدانم ز درد عشق باری
Ҷаҳонро ҷону дил яксар кабобаст
جهان را جان و دل یکسر کبابست