То ба кӣ дар по кашад зулфати дили мискини ман

تا به کی در پا کشد زلفت دل مسکین من

Раҳматӣ бар ҳол мо кун эй мау парвини ман

رحمتی بر حال ما کن ای مه و پروین من

Чун ман аз дунёу ъқбои меҳри ту бгзидаҳ ам

چون من از دنیا و عقبا مهر تو بگزیده‌ام

Нури чашмам аз чаҳ рӯ рафтӣ чунин дар кини ман

نور چشمم از چه رو رفتی چنین در کین من

Рӯем аз дарди фироқати зарду ашки дидаи сурх

رویم از درد فراقت زرد و اشک دیده سرخ

Як назар фармо худоро бар рухи рангини ман

یک نظر فرما خدا را بر رخ رنگین من

То бибинӣ хӯни дил бар рӯем аз ҳиҷрони равон

تا ببینی خون دل بر رویم از هجران روان

Бӯ ки бории раҳмати оре бар тани мискини ман

بو که باری رحمت آری بر تن مسکین من

То ба кӣ бар пушти тоқати бор ҳиҷрон ме наҳй

تا به کی بر پشت طاقت بار هجران می‌نهی

Аз висолат шод кун ҷонои дили ғамгини ман

از وصالت شاد کن جانا دل غمگین من

Хастаи ҳиҷрони манам як шаб гузар кун сӯии мо

خسته هجران منم یک شب گذر کن سوی ما

Шамъи мумин дон бибин чун сӯхт бар болини ман

شمع مومین دان ببین چون سوخت بر بالین من

Длброи Фрҳодсон чун ҷони ширини дарбарат

دلبرا فرهادسان چون جان شیرین در برت

Кардаам аз ман машав давр эй чу ҷони ширини ман

کرده‌ام از من مشو دور ای چو جان شیرین من

Гуфтамаш дилро ббрдии қасд ҷонам ме кунӣ

گفتمش دل را ببردی قصد جانم می‌کنی

Дар ҷавобам гуфт ореи ин буд ойини ман

در جوابم گفت آری این بود آیین من

Чашми масташи хӯни ҷон мо бихӯрад андари ҷаҳон

چشم مستش خون جان ما بخورد اندر جهان

Бо ду зулф кофараш гуфтам биё дар дайни ман

با دو زلف کافرش گفتم بیا در دین من

Бар ду чашми ширгирши хӯни ҷон мо бихӯрад

بر دو چشم شیرگیرش خون جان ما بخورد

Пас чаро аз мо рамед он оҳӯии мишкӣни ман

پس چرا از ما رمید آن آهوی مشکین من