Бигушоӣ дар раҳмат бар рӯй ман мискин

بگشای در رحمت بر روی من مسکین

Бурдор зи лутфи худ ғамро зи дили ғамгин

بَردار ز لطف خود غم را ز دل غمگین

Ғамгини дили бечора бекас шуду саргардон

غمگین دل بیچاره بی کس شد و سرگردان

То чанд чунин бошӣ саргашта дамӣ биншин

تا چند چنین باشی سرگشته دمی بنشین

Биншин зи ҳавас то кӣ дар гирди ҷаҳони гардӣ

بنشین ز هوس تا کی در گرد جهان گردی

Фориғи шӯи азин маънии венаи арса дамӣ барчин

فارغ شو ازین معنی وین عرصه دمی برچین

Бар чини сари зулфаши пари чин шуда ин дилҳо

بر چین سر زلفش پر چین شده این دلها

Чун булбули шӯрида бар рӯй гули рангин

چون بلبل شوریده بر روی گل رنگین

Рангин чу гул рӯйиш нашикуфт ба бустонҳо

رنگین چو گل رویش نشکفت به بستانها

Чун сӯрати зебояш ҳаргиз набӯд дар чин

چون صورت زیبایش هرگز نبود در چین

Дар чин шудаи абрӯяш бо мо з чаҳ рӯ бошад

در چین شده ابرویش با ما ز چه رو باشد

Аз рӯй хатои чашмаши афтода ба мо чандин

از روی خطا چشمش افتاده به ما چندین

Чандин чаҳ кунӣ ёрои ин ҷавру ҷафо бар мо

چندین چه کنی یارا این جور و جفا بر ما

То чанд тавон кардан ин асби ҷафоро зин

تا چند توان کردن این اسب جفا را زین

Дар зини қадаши чандин эй шоҳи ҷаҳони орой

در زین قدش چندین ای شاه جهان آرای

Рух бар рухи ҷонам на ман бо ту надорам кин

رخ بر رخ جانم نه من با تو ندارم کین

Кин аз чаҳ сабаби дорӣ бо ин дили шӯрида

کین از چه سبب داری با این دل شوریده

Пайвастаи марои дории саргаштаи ту чун фарзин

پیوسته مرا داری سرگشته تو چون فرزین