эй ба қад чун сарви нозии сад ҳазорон офарин

ای به قد چون سرو نازی صد هزاران آفرین

Дар сробстони ҷон сарвӣ наравед ин чунин

در سرابستان جان سروی نروید اینچنین

Бо вуҷӯди онкӣ бар мо нестат майлии чунон

با وجود آنکه بر ما نیستت میلی چنان

Дар сари кор ту кардам эй санами дунёу дайн

در سر کار تو کردم ای صنم دنیا و دین

Ман зи ишқати ҳеҷ май доне чаҳ дорам дар ҷаҳон

من ز عشقت هیچ می‌دانی چه دارم در جهان

Дида ӣ пари хӯни зи ҳиҷрон ва дилӣ дорам ҳазин

دیدهٔ پر خون ز هجران و دلی دارم حزین

эй сеӣ сарви гули андомам ба номи эзади зи мо

ای سهی سرو گل اندامم به نام ایزد ز ما

Дил рубудани нек май донеи ҳазорон офарин

دل ربودن نیک می‌دانی هزاران آفرین

Гуҳи гуҳӣ аз рӯй лутфамгар навозӣ ме шавад

گهگهی از روی لطفم گر نوازی می‌شود

эй мусулмонони тамаъ аз вай надорам беш азин

ای مسلمانان طمع از وی ندارم بیش ازین

Чун зи ишқат бар лаб омад ҷони ширинами зи ғам

چون ز عشقت بر لب آمد جان شیرینم ز غم

Беш азин бар мо макун ҷавру ситам эй нозанин

بیش ازین بر ما مکن جور و ستم ای نازنین

Зорем аз ҳад гузаштасту зи ҳоли зори ман

زاریم از حد گذشته‌ست و ز حال زار من

Гўиё дорад фароғати оннигор маи ҷабин

گوییا دارد فراغت آن نگار مه جبین

Гарчи тӯбо бигузарӣ дар боғи ҷони мо равон

گرچه طوبی بگذری در باغ جان ما روان

Хоки поятро басоед арғавону ёсамин

خاک پایت را بساید ارغوان و یاسمین

Гар ниқоб аз чеҳра чун моҳ бигушое яқин

گر نقاب از چهره چون ماه بگشایی یقین

Хира гардад дар ҷамолати дидаҳои ҳури айн

خیره گردد در جمالت دیده‌های حور عین

Оташи андар мо задӣу оби чашм аз ҳади гузашт

آتش اندر ما زدی و آب چشم از حد گذشت

Ҳам ҳазар бояд зи оби чашму оҳи оташин

هم حذر باید ز آب چشم و آه آتشین

Ман туро бгзидаҳам аз ҷумлаи хубони ҷаҳон

من تو را بگزیده‌ام از جمله خوبان جهان

Бар ман мискин чаро ёрӣ дигар кардӣ гузин

بر من مسکین چرا یاری دگر کردی گزین