Омад дили заъифи ман андари паноҳи ту

آمد دل ضعیف من اندر پناه تو

Кард ӯ ватан ба сояи зулфи сиёҳи ту

کرد او وطن به سایه زلف سیاه تو

Ҳам дар паноҳи зулфи ту боди интиқом ӯ

هم در پناه زلف تو باد انتقام او

Ёрб ба сари синаи мардони роҳи ту

یارب به سرّ سینه مردان راه تو

Охири назар ба ҳоли ман мустаманд кун

آخر نظر به حال من مستمند کن

Каз ҷону дили манам ба ҷаҳони никхўоаҳи ту

کز جان و دل منم به جهان نیکخواه تو

Гар бар канори мардуми чашмам гузар кунӣ

گر بر کنار مردم چشمم گذر کنی

Бошад дар оби дида ӣ мардуми шиноаи ту

باشد در آب دیدهٔ مردم شناه تو

Дил гуфт бо ду дида ту рафтӣ ба хӯни ман

دل گفت با دو دیده تو رفتی به خون من

Бар худ наме тавон ки бабандам гуноҳи ту

بر خود نمی‌توان که ببندم گناه تو

Вар нест боварат ки ту бо ман чаҳ карда Эй

ور نیست باورت که تو با من چه کرده‌ای

Бошад сиришки чеҳра ӣ зардами гувоҳи ту

باشد سرشک چهرهٔ زردم گواه تو

эй дили зи оҳу нола ӣ беҳосилат чаҳ суд

ای دل ز آه و نالهٔ بی حاصلت چه سود

Дар вай асар намекунад ин сӯзу оҳи ту

در وی اثر نمی‌کند این سوز و آه تو