Гар кунад майли ҷафои дилбар ман гӯям чаҳ

گر کند میل جفا دلبر من گویم چه

Вар диҳад тарки ману аҳд вафо гӯям чаҳ

ور دهد ترک من و عهد وفا گویم چه

Дили бабрад аз ману хӯни риздм акнӯн аз чашм

دل ببرد از من و خون ریزدم اکنون از چشم

Дорад ин ҷурм бар ин хаста раво гӯям чаҳ

دارد این جرم بر این خسته روا گویم چه

Подшоҳӣаст агар ҷон бинавозад ба карам

پادشاهیست اگر جان بنوازد به کرم

Вар баранд зи сари кӯй гадо гӯям чаҳ

ور براند ز سر کوی گدا گویم چه

Гар табибони ҷаҳони дарди дил хаста кунанд

گر طبیبان جهان درد دل خسته کنند

Аз лаби лаъли ту эй дӯст даво гӯям чаҳ

از لب لعل تو ای دوست دوا گویم چه

Гуфтае дида бидӯз аз қаду болой чу сарв

گفته ای دیده بدوز از قد و بالای چو سرو

Сарви қадаш чу кунад нашав ва намо гӯям чаҳ

سرو قدّش چو کند نشو و نما گویم چه

Ман ба дидор шудаи қонеъ аз он рӯй чу моҳ

من به دیدار شده قانع از آن روی چو ماه

Гар бигӯед ба сари кӯи ту мё гӯям чаҳ

گر بگوید به سر کو تو میا گویم چه

Гар бигӯед шаби дилхоҳ ба умеди висол

گر بگوید شب دلخواه به امّید وصال

Ту бидиҳ ҷону ҷаҳонро ба баҳо гӯям чаҳ

تو بده جان و جهان را به بها گویم چه