Оташи меҳри тавъам дар дилу ҷони афтода

آتش مهر تواَم در دل و جان افتاده

Ҷон з ҳастӣ худ эй ҷон ба гумони афтода

جان ز هستی خود ای جان به گمان افتاده

Аз ғами ҳиҷри ту длсўхтаҳам чун лола

از غم هجر تو دلسوخته‌ام چون لاله

Сӯзи савдои ту то дар дилу ҷони афтода

سوز سودای تو تا در دل و جان افتاده

То ту бархестае дар чамани ҷони борӣ

تا تو برخاسته‌ای در چمن جان باری

Пеши қади ту зи қади сарви равони афтода

پیش قدّ تو ز قد سرو روان افتاده

Дар дилат ҳеҷ наёяд ки фулонии мискин

در دلت هیچ نیاید که فلانی مسکین

Ҳамчуи сӯсани ҳама ҷое ба забони афтода

همچو سوسن همه جایی به زبان افتاده

То кӣ аз ҳоли дил бехабарон бе хабарӣ

تا کی از حال دل بی خبران بی خبری

Ду ҷаҳон аз ғами рӯят ба фиғони афтода

دو جهان از غم رویت به فغان افتاده

Роҳи ишқи ту ба сари пўим аз он рӯй ки ҳаст

راه عشق تو به سر پویم از آن روی که هست

Сари мо дар қадами роҳравони афтода

سر ما در قدم راهروان افتاده

Судам аз ишқ ту ҳиҷрасту зиёнами сару ҷон

سودم از عشق تو هجرست و زیانم سر و جان

Чаҳ кунад бандаи мискини зиёни афтода

چه کند بنده مسکین زیان افتاده

Партави акс рахт кард ҷаҳонро равшан

پرتو عکس رُخت کرد جهان را روشن

Тобӣ аз меҳри рахт то ба ҷаҳони афтода

تابی از مهر رُخت تا به جهان افتاده