Оҳ аз ин рӯзгор гардӣда

آه از این روزگار گردیده

Оҳ аз ин кори нописандида

آه از این کار ناپسندیده

Ҷони расидам ба лаб бигӯ чаҳ кунам

جان رسیدم به لب بگو چه کنم

Аз ҷафои ту эй дилу дида

از جفای تو ای دل و دیده

Аз ҷафоҳои чарх бе қонӯн

از جفاهای چرخ بی قانون

Хӯн фишонем доим аз дида

خون فشانیم دایم از دیده

эй басои хор каз ғамат хӯрдем

ای بسا خار کز غمت خوردیم

Як гул аз боғи васли ночида

یک گل از باغ وصل ناچیده

Ман зи васфи ҷамол ӯ гаштам

من ز وصف جمال او گشتم

Ошиқ рӯй дӯсти нодида

عاشق روی دوست نادیده

Ҳамаи чашмии ҷамол ту талабанд

همه چشمی جمال تو طلبند

Хуш буд мардуми ҷаҳони дида

خوش بود مردم جهان دیده

Ҳеҷ донеи бета ки он боло

هیچ دانی بتا که آن بالا

Бар дил мо балост аз дида

بر دل ما بلاست از دیده