эй мисли чашми мастати чашми фалаки надида

ای مثل چشم مستت چشم فلک ندیده

Нақши хаёли рӯят бар лавҳ ҷон кашида

نقش خیال رویت بر لوح جان کشیده

Дили зи иштиёқи васлат аз ҷон малул гашта

دل ز اشتیاق وصلت از جان ملول گشته

Ҷон дар ҳавои лаълат аз ғам ба лаби расида

جان در هوای لعلت از غم به لب رسیده

Садбори хори ҳиҷрат дар пои дили шикаста

صدبار خار هجرت در پای دل شکسته

Вази бӯстони васлати ҳаргиз гулӣ начида

وز بوستان وصلت هرگز گلی نچیده

Кас чун ту дилрабое бе раҳми подшоиӣ

کس چون تو دلربایی بی رحم پادشایی

Фориғи з ҳар гадоӣ на дида на шунида

فارغ ز هر گدایی نه دیده نه شنیده

То калаки сунъи эзади нақши вуҷӯди баста

تا کلک صنع ایزد نقش وجود بسته

Чун ту малик наҳодӣ ҳаргиз наёфарида

چون تو ملک نهادی هرگز نیافریده

Ҷонои хабари надорӣ кин хастаи фироқат

جانا خبر نداری کاین خسته فراقت

Дил ройгон бидода ғамро ба ҷон харида

دل رایگان بداده غم را به جان خریده

То дида дид рӯяти сайлоби шавқи ронда

تا دیده دید رویت سیلاب شوق رانده

То дил гузид меҳрат аз ҷони тамаъи бурӣда

تا دل گزید مهرت از جان طمع بریده

То чашми ним мастат бар ман камӣни кушода

تا چشم نیم مستت بر من کمین گشاده

Пуштами зи бори ҳиҷрон чун абрӯяти хамида

پشتم ز بار هجران چون ابرویت خمیده

эй нури дида , дидаи гирди ҷаҳони давида

ای نور دیده، دیده گرد جهان دویده

То дар ҷаҳони хӯбии ёрӣ чу ту гузида

تا در جهان خوبی یاری چو تو گزیده