Олами ҳамаи хуш буи шуд аз буии бунафша

عالم همه خوش بوی شد از بوی بنفشه

Майли дили ушшоқи ҳамаи сӯии бунафша

میل دل عشاق همه سوی بنفشه

Аз акси рахти сурх шудаи ранги шақоӣқ

از عکس رخت سرخ شده رنگ شقایق

Вази рашк хатат гашта сияҳ рӯй бунафша

وز رشک خطت گشته سیه روی بنفشه

Гуфтанд чаро сари зи ғамаш бар сар зонуаст

گفتند چرا سر ز غمش بر سر زانوست

Гуфто ки чунинаст ҳамеи хуии бунафша

گفتا که چنین است همی خوی بنفشه

То сари бунаад бар хати сабзи ту чу сунбул

تا سر بنهد بر خط سبز تو چو سنبل

Бинвишт изори ту хаттии сӯии бунафша

بنوشت عذار تو خطی سوی بنفشه

Бар буии хатат шояд агар узр ниҳандам

بر بوی خطت شاید اگر عذر نهندم

Гар бар накунам хаймаи зи паҳлавии бунафша

گر بر نکنم خیمه ز پهلوی بنفشه

Гар сунбули зулфат ба чаман боз гушойанд

گر سنبل زلفت به چمن باز گشایند

Уфтад гиреҳ аз рашк дар абрӯии бунафша

افتد گره از رشک در ابروی بنفشه

Бар буии сари зулфи диловез ту дорам

بر بوی سر زلف دلاویز تو دارم

Дилбастагӣӣ бо хами гесуии бунафша

دلبستگیی با خم گیسوی بنفشه

Бишикаст ба бозуии занхдон чу гӯят

بشکست به بازوی زنخدان چو گویت

Чавгони сари зулфи ту бозуии бунафша

چوگان سر زلف تو بازوی بنفشه

Аз наргиси мастат ки ҷаҳон байн ҷаҳонаст

از نرگس مستت که جهان بین جهانست

Монандаи райҳон шудаи ҳиндӯии бунафша

ماننده ریحان شده هندوی بنفشه