Дар сари марои зи ишқаши савдо буд ҳамеша

در سر مرا ز عشقش سودا بود همیشه

Дар дили марои зи шавқаши ғавғо буд ҳамеша

در دل مرا ز شوقش غوغا بود همیشه

ӯ ҳаст нури дида зон рӯй дидаи ҷон

او هست نور دیده زان روی دیدهٔ جان

Бар рӯй ҳамчуи моҳаши бино буд ҳамеша

بر روی همچو ماهش بینا بود همیشه

Бар рӯй чун гули ту булбули сифат ба бустон

بر روی چون گل تو بلبل صفت به بستان

Дар мадҳ ӯ забонам гуё буд ҳамеша

در مدح او زبانم گویا بود همیشه

Дар бӯстони шодии паҳлавии сарву шамшод

در بوستان شادی پهلوی سرو و شمشاد

Он қади хуши хиромаши пайдо буд ҳамеша

آن قد خوش خرامش پیدا بود همیشه

Мискини дили ҳазинам аз дарди рӯзи ҳиҷрон

مسکین دل حزینم از درد روز هجران

Дар кеши ишқи бозони расво буд ҳамеша

در کیش عشق بازان رسوا بود همیشه

Бар рӯй чун нигориш ошуфта шуд дили ман

بر روی چون نگارش آشفته شد دل من

Чун афъии ду зулфаши шайдо буд ҳамеша

چون افعی دو زلفش شیدا بود همیشه

Бедоду ҷавру хорӣ аз дӯст доимам ҳаст

بیداد و جور و خواری از دوست دایمم هست

Фарёду оҳу зорӣ аз мо буд ҳамеша

فریاد و آه و زاری از ما بود همیشه

Чун сарв дар ду чашмам биншин бар оби чашма

چون سرو در دو چشمم بنشین بر آب چشمه

Зеро ки сарвро ҷои боло буд ҳамеша

زیرا که سرو را جا بالا بود همیشه

Бо сарв об мегуфт саркаши зи мо чарое

با سرو آب می‌گفت سرکش ز ما چرایی

Сарсабзии ту доне каз мо буд ҳамеша

سرسبزی تو دانی کز ما بود همیشه

Сурӯш ҷавоб медод кандар чамани зи лутфаш

سروش جواب می‌داد کاندر چمن ز لطفش

эй дӯсти қомати мо зебо буд ҳамеша

ای دوست قامت ما زیبا بود همیشه

Машкан ту зулфи худро ҳамчун дили ҷаҳонӣ

مشکن تو زلف خود را همچون دل جهانی

Ореи дили шикастаи моро буд ҳамеша

آری دل شکسته ما را بود همیشه