Фарёди зи ҷаври ин замона

فریاد ز جور این زمانه

Вази дасти ҷафои он ягона

وز دست جفای آن یگانه

Хӯни дили ман зи ҳиҷри рӯят

خون دل من ز هجر رویت

Гаштаст з дидаам равона

گشته‌ست ز دیده‌ام روانه

Махмури фироқи бомдодон

مخمور فراق بامدادان

Мастаст зи бодаи шабона

مستست ز بادهٔ شبانه

Фарёд ки оташи фироқаш

فریاد که آتش فراقش

Ҳар лаҳза ҳаме занад забона

هر لحظه همی زند زبانه

Брбўди дилами зи дасти борӣ

بربود دلم ز دست باری

Дилбар ба ду чашми оҳӯона

دلبر به دو چشم آهوانه

Мискини дили ман зи холу зулфаш

مسکین دل من ز خال و زلفش

Саргашта чу гӯаст дар миёна

سرگشته چو گوست در میانه

Чун сарви сеӣ ҷӯйборӣ

چون سرو سهی جویباری

То чанд кунӣ зи мо карона

تا چند کنی ز ما کرانه

То ҷон ба ҷаҳон буд нигоро

تا جان به جهان بود نگارا

Фарёд занем ошиқона

فریاد زنیم عاشقانه

Аз хӯни ҷигар ки рафтам аз чашм

از خون جگر که رفتم از چشم

Бигирифт ба рӯй мо нишона

بگرفت به روی ما نشانه

Умрии ту ва чист хуштар аз умр

عمری تو و چیست خوشتر از عمر

Фарёд ки нест ҷовдона

فریاد که نیست جاودانه