Якбораи аҳди ёр фаромӯш карда Эй
یکباره عهد یار فراموش کردهای
Дасти мурод бо ки дар оғӯш карда Эй
دست مراد با که در آغوش کردهای
Гуфтӣ ҳадис хасм нагирӣ ба гӯш ва ман
گفتی حدیث خصم نگیری به گوش و من
Дидам ба чашми хеш ки дар гӯш карда Эй
دیدم به چشم خویش که در گوش کردهای
эй дил агар з даст бирафтӣ ғариб нест
ای دل اگر ز دست برفتی غریب نیست
Каз оташи фироқи ту бас ҷӯш карда Эй
کز آتش فراق تو بس جوش کردهای
Лабро зи ёди онкии шабу рӯзу моҳу сол
لب را ز یاد آنکه شب و روز و ماه و سال
Ёдат кунад равост ки хомӯш карда Эй
یادت کند رواست که خاموش کردهای
Ҳайф оядам зи ҷони ту эй ҷони нозанин
حیف آیدم ز جان تو ای جان نازنین
Кин ҷуръаҳои дард чаро нӯш карда Эй
کاین جرعههای درد چرا نوش کردهای
Ҷони ҷаҳон ки дар ду ҷаҳон аз барои тест
جان جهان که در دو جهان از برای تست
Якбораи зини муъоина мадҳуш карда Эй
یکباره زین معاینه مدهوش کردهای
Имрӯзи бози ҷавру ҷафояши натиҷа буд
امروز باز جور و جفایش نتیجه بود
Анвоъи ваъдаҳо ки шаб дӯш карда Эй
انواع وعدهها که شب دوش کردهای