Мурғи дилам ба зулфи ту то сохт хона Эй

مرغ دلم به زلف تو تا ساخت خانه‌ای

Якбора кард аз ман мискини карона Эй

یکباره کرد از من مسکین کرانه‌ای

Мурғ аз барои дона фитад дар каманди шавқ

مرغ از برای دانه فتد در کمند شوق

Зулфаши каманд дил шуд ва он холи дона Эй

زلفش کمند دل شد و آن خال دانه‌ای

Дили бастад аз ду дастам ва дар пой ғам фиканд

دل بستد از دو دستم و در پای غم فکند

Май хости гўиёи бути бдхўи баҳона Эй

می‌خواست گوییا بت بدخو بهانه‌ای

эй дӯстони фироқи бути глъзори ман

ای دوستان فراق بت گلعذار من

Кардам зи хӯни дил ба рухи ҷони нишона Эй

کردم ز خون دل به رخ جان نشانه‌ای

Гуҳи санги бўсдши кафи пои гоҳи шонаи зулф

گه سنگ بوسدش کف پا گاه شانه زلف

Мискини манам ки камтарам аз сангу шона Эй

مسکین منم که کمترم از سنگ و شانه‌ای

Васфи ҷамолу қомат ӯ нест ҳади мо

وصف جمال و قامت او نیست حدّ ما

Ҳаст ӯ миёни маҷмаъи хубони ягона Эй

هست او میان مجمع خوبان یگانه‌ای

Наргиси сифати ду чашми ту махмури хуш буд

نرگس‌صفت دو چشم تو مخمور خوش بود

Дар по фитод айш чу тири нишона Эй

در پا فتاد عیش چو تیر نشانه‌ای

Аз оташӣ ки аз рухи хуби ту дар диласт

از آتشی که از رخ خوب تو در دلست

Ҳрдм зананд ғояти шавқати забона Эй

هر دم زنند غایت شوقت زبانه‌ای

Ишқӣ ки бо рухи ту маро ҳаст дар ҷаҳон

عشقی که با رخ تو مرا هست در جهان

Бошад ҳадиси хусраву ширини фасона Эй

باشد حدیث خسرو و شیرین فسانه‌ای