эй дили зи шароби ишқи мастӣ

ای دل ز شراب عشق مستی

Дар зулфнигор пои бастӣ

در زلف نگار پای بستی

То чанд назари зи давр кардан

تا چند نظر ز دور کردن

Безор шудам зи бути парастӣ

بیزار شدم ز بت پرستی

эй ҷону ҷаҳони ту хотири мо

ای جان و جهان تو خاطر ما

Бисёр ба хори ҷаври хстӣ

بسیار به خار جور خستی

Доне ки чу зулфи аҳди ёрон

دانی که چو زلف عهد یاران

Бишикастӣу зуди бози рстӣ

بشکستی و زود باز رستی

Бо муддаӣони бади саранҷом

با مدّعیان بد سرانجام

Бар рағми ман эй писар нишастӣ

بر رغم من ای پسر نشستی

Ранҷури ғами фироқи гаштам

رنجور غم فراق گشتم

То дарди маро даво фиристӣ

تا درد مرا دوا فرستی

Бандяш ки дар ҷаҳон чаҳ хоҳад

بندیش که در جهان چه خواهد

Ранҷур ба ғайри тандурустӣ

رنجور به غیر تندرستی

Фарёду фиғон ки нест мо ро

فریاد و فغان که نیست ما را

Бо ишқи рухи ту ном ҳастӣ

با عشق رخ تو نام هستی