То ки меҳри меҳрам аз дарҷи вафои бардоштӣ

تا که مُهر مهرم از دُرج وفا برداشتی

Бехатое аз чаҳ рӯи роҳи хатои бардоштӣ

بی خطایی از چه رو راه خطا برداشتی

эй бути симин бар номеҳрбони санги дил

ای بت سیمین‌بر نامهربان سنگ دل

Шарми бодат бе гуноҳии дили зи мо бардоштӣ

شرم بادت بی گناهی دل ز ما برداشتی

Норасида аз гулистони рахти бӯе ба мо

نارسیده از گلستان رخت بویی به ما

Аз чаҳ маънии ханҷари хори ҷафои бардоштӣ

از چه معنی خنجر خار جفا برداشتی

эй дили ошуфта ӣ шайдоӣ саргардон бигӯ

ای دل آشفتهٔ شیدای سرگردان بگو

Каз миёни меҳрбонони худ киро бардоштӣ

کز میان مهربانان خود که را برداشتی

Онкӣ аз ҷону ҷаҳонат дар талаби саргашта буд

آنکه از جان و جهانت در طلب سرگشته بود

Чун туро гаштаст аз ӯ хотир чаро бардоштӣ

چون تو را گشته‌ست از او خاطر چرا برداشتی