Дило худро ба маи рӯе чаҳ бандӣ

دلا خود را به مهرویی چه بندی

Марои ҳайрону саргардони писандӣ

مرا حیران و سرگردان پسندی

Чунин зору нзорм дар фироқаш

چنین زار و نزارم در فراقش

Бигӯ то кӣ ба ишқаши кори бандӣ

بگو تا کی به عشقش کار بندی

Яқини ту бор нобе аз дар дӯст

یقین تو بار نابی از در دوست

Ки ҳамчун оҳӯии сар дар камандӣ

که همچون آهوی سر در کمندی

Сабо аз мо бигӯ бо он ситамгар

صبا از ما بگو با آن ستمگر

Нагӯйӣ дар паии озор чанде

نگویی در پی آزار چندی

Чаро меҳр аз ман мискин буридӣ

چرا مهر از من مسکین بریدی

Чаро шохи умед аз бехи кундӣ

چرا شاخ امید از بیخ کندی

Бигӯ ман чанд гарем дар фироқат

بگو من چند گریم در فراقت

Ба сони абри ту чун гули бихандӣ

به سان ابر تو چون گل بخندی

Ҷаҳоно то ба кӣ чун мурғи зирак

جهانا تا به کی چون مرغ زیرک

Ба доми зулфи дилбари пои бандӣ

به دام زلف دلبر پای بندی