Магар бо мо сари ёрии надорӣ

مگر با ما سر یاری نداری

Бигӯ то кӣ кашами ин бурдборӣ

بگو تا کی کشم این بردباری

зи ман дил бстдӣ кардӣ марои хор

ز من دل بستدی کردی مرا خوار

Чунин бошад нигорои шарти ёрӣ

چنین باشد نگارا شرط یاری

Азизи ман азизам дошт доим

عزیز من عزیزم داشت دایم

Таҳаммул чун кунам зин беш хорӣ

تحمّل چون کنم زین بیش خواری

Дилами барадӣ ва кардӣ қасди ҷонам

دلم بردی و کردی قصد جانم

Набошад ин тариқи дӯстдорӣ

نباشد این طریق دوستداری

Чу султонон ки дар саҳро битозанд

چو سلطانان که در صحرا بتازند

Фарсро дар паии шери шикорӣ

فرس را در پی شیر شکاری

БиФкндӣ ва бар фитроки бастӣ

بیفکندی و بر فتراک بستی

Диламроу марои киштӣ ба зорӣ

دلم را و مرا کشتی به زاری

Ба оби дидаи прўрдми гулӣ ро

به آب دیده پروردم گلی را

Ки кард андари ҷаҳони ин бурдборӣ

که کرد اندر جهان این بردباری

Кунун зон гул насибам нест ҷузи хор

کنون زان گل نصیبم نیست جز خار

Нагӯйӣ охир эй дил дар чаҳ корӣ

نگویی آخر ای دل در چه کاری