Киро бошад ба олам чун ту ёрӣ

که را باشد به عالم چون تو یاری

Бутии хуши буии хуши рӯ чун нигорӣ

بتی خوش بوی خوش رو چون نگاری

Ба майдони малоҳати дида ӣ ман

به میدان ملاحت دیدهٔ من

Надида мисли ӯ чобуки саворӣ

ندیده مثل او چابک سواری

зи ишқати ҳамчуи чашмати нотавонам

ز عشقت همچو چشمت ناتوانم

Чу зулф беқарорат бе қарорӣ

چو زلف بی قرارت بی قراری

Напурсӣ як дам аз ҳолам ки чунаст

نپرسی یک دم از حالم که چونست

Ба дарди ишқи мо зории нзорӣ

به درد عشق ما زاری نزاری

Туро гар ҳаст бар хотири зи ман бор

تو را گر هست بر خاطر ز من بار

Маро дар хотир аз ту нест борӣ

مرا در خاطر از تو نیست باری

зи пой афтодаам дар раҳи гузорат

ز پای افتاده‌ام در رهگذارت

Чаҳ бошад бар ман ар оре гузорӣ

چه باشد بر من ار آری گذاری

Чаҳ хуш бошад шароби васл дар ҷом

چه خوش باشد شراب وصل در جام

Агар набӯд зи ҳиҷронаши хуморӣ

اگر نبود ز هجرانش خماری

Хушо дардӣ ки дирамонаш ту бошӣ

خوشا دردی که درمانش تو باشی

Хуши он ғами каш ту бошӣ ғмгсорӣ

خوش آن غم کش تو باشی غمگساری

Биёи ҷоно ки дар олам наёбӣ

بیا جانا که در عالم نیابی

Чу ман шӯридаи бахтии бурдборӣ

چو من شوریده بختی بردباری