Вақт онаст ки бар мо назарӣ андозӣ

وقت آنست که بر ما نظری اندازی

Беш аз инам ба сари бута ӣ ғами нгдозӣ

بیش از اینم به سر بوتهٔ غم نگدازی

Ту чу хуршеди ҷаҳонӣ ва манам зарраи сифат

تو چو خورشید جهانی و منم ذرّه صفت

Чаҳ шавадгар назари меҳр ба мо андозӣ

چه شود گر نظر مهر به ما اندازی

Ту карӣмӣу раҳимӣ ва ман аз хокаму хишт

تو کریمی و رحیمی و من از خاکم و خشت

Хокро аз карамати ҳури вшӣ май созӣ

خاک را از کرمت حوروَشی می‌سازی

эй дили ғмздаҳ то кӣ ба ҳаводории дӯст

ای دل غمزده تا کی به هواداری دوست

Ҷон бибозӣ ба сари кӯяш ва дар парвозӣ

جان ببازی به سر کویش و در پروازی

Ишқи бозӣ на ба бозӣаст ҳавойӣаст баланд

عشقبازی نه به بازیست هوائیست بلند

Ту ки гунҷишк заъифӣ накунӣ шаҳбозӣ

تو که گنجشک ضعیفی نکنی شهبازی

Дили саргашта ба ман гуфт ки як лаҳза хамӯш

دل سرگشته به من گفت که یک لحظه خموش

Гар кунӣ бо ман дарвеши дамии дмсозӣ

گر کنی با من درویش دمی دمسازی

Ончӣ гӯям зи ман хаста ҳиҷрон бишинав

آنچه گویم ز من خسته هجران بشنو

Чун ба васлаш барисӣ ҷону ҷаҳон дар бозӣ

چون به وصلش برسی جان و جهان دربازی