Ҳар онкӣ дод марои умр ӯ диҳад рӯзӣ

هر آنکه داد مرا عمر او دهد روزی

Чу ӯ гузашт ба рӯзам диҳад ба наврӯзӣ

چو او گذشت به روزم دهد به نوروزی

Ба ҳукми эзад бе чун буд ҳамаи баду нек

به حکم ایزد بی چون بود همه بد و نیک

зи бахт хеш ндонем даври беҳрузӣ

ز بخت خویش ندانیم دور بهروزی

зи санги хора ки оварад лаъл чун оташ

ز سنگ خاره که آورد لعل چون آتش

Ҳам ӯ ниҳод ба Фирзўаҳи ранги фирӯзӣ

هم او نهاد به فیرزوه رنگ فیروزی

Ки хона ӣ асалии сохт дар дили занбӯр

که خانه ی عسلی ساخت در دل زنبور

Ки дод муми асалро чунин шаби афрӯзӣ

که داد موم عسل را چنین شب افروزی

зи бод субҳ гузаштаст шамъи ҷамъи фалак

ز باد صبح گذشته‌ست شمع جمع فلک

Ки дар ниҳод ба шамъи ин чунин ҷигарсӯзӣ

که درنهاد به شمع اینچنین جگرسوزی

Дило чаро ту ғами ризқ май хурӣ ба ҷаҳон

دلا چرا تو غم رزق می‌خوری به جهان

Бибин ки дар дил хокаст мӯрро рӯзӣ

ببین که در دل خاکست مور را روزی

Ғам ҷаҳон махӯр эй дил ки умр бар бодаст

غم جهان مخور ای دل که عمر بر بادست

Ба дил чаро биҷуз аз бори ғами ниндўзӣ

به دل چرا بجز از بار غم نیندوزی

Чаҳ эътимод ба чархи фалаки тавон кардан

چه اعتماد به چرخ فلک توان کردن

Ки кор чарх набошад биҷузи каллаи дузӣ

که کار چرخ نباشد بجز کله دوزی