Диламро дарду дармонии марои ту мӯниси ҷонӣ

دلم را درد و درمانی مرا تو مونس جانی

Ман бечораро то кӣ ба дарди дили биринҷоне

من بیچاره را تا کی به درد دل برنجانی

Чу дарди мо ту май донеи з рӯй лутфи ҷон парвар

چو درد ما تو می‌دانی ز روی لطف جان پرور

Ба сӯии мо гузорӣ кун з рӯй лутфи пинҳонӣ

به سوی ما گذاری کن ز روی لطف پنهانی

зи ман пурсӣ ки дар ҳиҷрони мо чунӣ бигӯям чаҳ

ز من پرسی که در هجران ما چونی بگویم چه

Чу ҳоли зорам эй дилбари зи ман беҳтари ту май доне

چو حال زارم ای دلبر ز من بهتر تو می‌دانی

Манам дили хастаи ҳиҷрони табибам нек ме донад

منم دل خسته هجران طبیبم نیک می‌داند

Ки дард бе давоемро ту дармонии ту дармонӣ

که درد بی دوایم را تو درمانی تو درمانی

Нгорино ҷФокорӣ макун зини бештар бар ман

نگارینا جفاکاری مکن زین بیشتر بر من

Ки ногуҳи ҳамчуи ман рӯзӣ ба дарди ишқи дармонӣ

که ناگه همچو من روزی به درد عشق درمانی

Мронм беш азин аз дар макун навмедам эй дилбар

مرانم بیش ازین از در مکن نومیدم ای دلبر

Ки дар олам куҷо бошад чу ман бгзидаҳи ҷонӣ

که در عالم کجا باشد چو من بگزیده جانی

Никуӣ кун ба ҳар ҳоле чу умр аз даст хоҳад рафт

نکویی کن به هر حالی چو عمر از دست خواهد رفت

Ки аз бад карданат охир набошад ҷузи пушаймонӣ

که از بد کردنت آخر نباشد جز پشیمانی

Ба чашмонат ки аз ҳиҷрон наёяд хоб дар чашмам

به چشمانت که از هجران نیاید خواب در چشمم

Шаб дӯшин нахобедам чу зулфат аз парешоне

شب دوشین نخوابیدم چو زلفت از پریشانی

Ба нодонӣ макун хорами мҷуи зин беш озорам

به نادانی مکن خوارم مجو زین بیش آزارم

Ки чун ман банда ҷонӣ наёбӣ ҳеҷ то доне

که چون من بنده جانی نیابی هیچ تا دانی