Ту аҳдӣ кардае ҷоно ки аз ман сар нигарадоне

تو عهدی کرده‌ای جانا که از من سر نگردانی

Туе сарви равони ҷон ба боғи умри мо доне

تویی سرو روان جان به باغ عمر ما دانی

Қадат чун ҳамтем боло гирифт андари сробстон

قدت چون همّتم بالا گرفت اندر سرابُستان

Аз он дар дрнмӣ ояд марои он сарви бастоне

از آن در درنمی آید مرا آن سرو بستانی

Басои дардӣ ки ман дорам зи дарди даври ҳиҷронат

بسا دردی که من دارم ز درد دور هجرانت

Вале чора намедонам чу дардамро ту дармонӣ

ولی چاره نمی‌دانم چو دردم را تو درمانی

Бикун дармони дарди мо тбибо аз карами рӯзӣ

بکن درمان درد ما طبیبا از کرم روزی

Ки май тарсам ба дарди хештани ногуҳи фурӯи Монӣ

که می‌ترسم به درد خویشتن ناگه فرو مانی

Димоғам ънброгин шуд ба буии зулфи шбрнгт

دماغم عنبرآگین شد به بوی زلف شبرنگت

Бигӯ эй боди ҷонпарвар магар аз кӯии ҷононе

بگو ای باد جان پرور مگر از کوی جانانی

Ту умрӣ ва намебошад ба умри умеди чандоне

تو عمری و نمی‌باشد به عمر امّید چندانی

Ва агар бошад маро аз ту , ту донеи он ҳам зи нодонӣ

وگر باشد مرا از تو، تو دان آن هم ز نادانی

Дилам ҳар лаҳза мегуяд ки тарки ишқ бозӣ кун

دلم هر لحظه می‌گوید که ترک عشقبازی کن

Ҷавобаш май даҳуми к-эй дил магӯ чизе ки натавонӣ

جوابش می دهم کای دل مگو چیزی که نتوانی

Чу ёди зулфи мишкӣнат ба хотир оварам ҷоно

چو یاد زلف مشکینت به خاطر آورم جانا

Ҷаҳонро боз нашиносам ба ҷонат аз парешоне

جهان را باز نشناسم به جانت از پریشانی

Ҷаҳон аз дасти ҷаври ту ба ҷон омад зи ғам хӯрдан

جهان از دست جور تو به جان آمد ز غم خوردن

Азин беҳтар нишоед кард тадбири ҷҳонбонӣ

ازین بهتر نشاید کرد تدبیر جهانبانی