Ба дил чу сангдилоне ба меҳрбонии суст

به دل چو سنگدلانی به مهربانی سُست

зи аҳди давр ба ғоят , ба длрёиии чуст

ز عهد دور به غایت، به دلریایی چُست

Ба ҷусту ҷӯии ту умр азиз кардам сарф

به جست و جوی تو عمر عزیز کردم صرف

Ба ихтиёри ҷудои з мо набояд ҷуст

به اختیار جدایی ز ما نباید جُست

намеравад зи муқобили ниҳоли қомати дӯст

نمی‌رود ز مقابل نهال قامت دوست

Хаёли қад чу сарвати зи дида ӣ мо раст

خیال قد چو سروت ز دیدهٔ ما رُست

Гузид бар ман бечораи дилбарии дигар

گزید بر من بیچاره دلبری دیگر

Вафо накард ва ду чашм аз ҳаё ва шарм бишуст

وفا نکرد و دو چشم از حیا و شرم بشَست

Ҳазор сӯрати маҳваш агар буд ба ҷаҳон

هزار صورت مهوش اگر بود به جهان

зи дилбарон талабидани вафоу аҳди нахуст

ز دلبران طلبیدن وفا و عهد نخست

Агар ба ҳасан буд Юсуфи замона касе

اگر به حسن بود یوسف زمانه کسی

Чаҳ чизи арзад агар ноед ӯ ба аҳди дуруст

چه چیز ارزد اگر ناید او به عهد درست