Дил бидодам ба ту эй дӯсти ман аз нодонӣ

دل بدادم به تو ای دوست من از نادانی

То кашидам зи ғамати ин ҳамаи саргардонӣ

تا کشیدم ز غمت این همه سرگردانی

Чанд тӯмори сифати печ ба печами бидиҳӣ

چند طومار صفت پیچ به پیچم بدهی

Чанд ҳамчун қаламами рост ба саргардонӣ

چند همچون قلمم راست به سرگردانی

Қалам аз шарҳи ҷамоли ту ба аҷз омада аст

قلم از شرح جمال تو به عجز آمده است

Зонкаҳ ҳар васф ки гуяд ту ду сад чандоне

زآنکه هر وصف که گوید تو دو صد چندانی

Гарчи ушшоқ рахт ҳаст фаровони лекин

گرچه عشّاق رخت هست فراوان لیکن

Кас набӯдаст ба рӯй ту бад-ӣни ҳайронӣ

کس نبوده‌ست به روی تو بدین حیرانی

Дар дилам ҳаст басии дард ва табибон гӯйанд

در دلم هست بسی درد و طبیبان گویند

Ҳар киро ҳаст чунин дарди тўأши дармонӣ

هر که را هست چنین درد تواَش درمانی

Бе такаллуфи ҳама дар нақш рахт ҳайронанд

بی تکلّف همه در نقش رخت حیرانند

Нақши бандони ҷаҳон эй бути чин то доне

نقش بندان جهان ای بت چین تا دانی

Нақши рӯят ба хаёлами ҳама шаб ме гузарад

نقش رویت به خیالم همه شب می‌گذرد

Гуяд аз дидаи Марви зонкаҳи бадви дармонӣ

گوید از دیده مرو زآنکه بدو درمانی