Нигоро чун қалами моро ба сар то кӣ бигардоне

نگارا چون قلم ما را به سر تا کی بگردانی

Магари ҳоли ман мискини саргардон наме доне

مگر حال من مسکین سرگردان نمی‌دانی

Чу зулфи хештани моро макун сўдоздаҳи ҷоно

چو زلف خویشتن ما را مکن سودازده جانا

Ки дар ҳиҷрат ба ҷон омад ҷаҳонӣ аз парешоне

که در هجرت به جان آمد جهانی از پریشانی

Марои дрдист дар ишқат ки то ҷонам ба тан бошад

مرا دردیست در عشقت که تا جانم به تن باشد

Табиби ман туе охир чаро фориғи зи дармонӣ

طبیب من تویی آخر چرا فارغ ز درمانی

Дилу ҷону қарору ҳушу сабру ақл

دل و جان و قرار و هوش و صبر و عقل

Ба боди ишқи брдодми тамом аз рӯй нодонӣ

به باد عشق بردادم تمام از روی نادانی

Маро бар боди брдодӣу оташ дар ман афкандӣ

مرا بر باد بردادی و آتش در من افکندی

На гӯйӣ то ба кӣ моро чу хок аз домани афшонӣ

نه گویی تا به کی ما را چو خاک از دامن افشانی

Макун бар ман ситами зини пас ки каси ин зулм напасандад

مکن بر من ستم زین پس که کس این ظلم نپسندد

Кунун тарсам ки ҳамчун ман ба дарди дили фурӯи Монӣ

کنون ترسم که همچون من به درد دل فرو مانی

Ман бечора медонам ки борӣ то ғами ҳиҷрон

من بیچاره می‌دانم که باری تا غم هجران

Наҳодӣ бар дилами доғӣ ки он доғисти султонӣ

نهادی بر دلم داغی که آن داغیست سلطانی

Чу булбул дар қафаси доим чаро дории дилам дар банд

چو بلبل در قفس دایم چرا داری دلم در بند

Қафасро бишиканади рӯзии зи бори ғуссаи зиндонӣ

قفس را بشکند روزی ز بار غصّه زندانی

Ҷаҳонии сар ба сари андӯҳу бори ғусса май байнам

جهانی سر به سر اندوه و بار غصّه می‌بینم

Чаро ин нозанини охири малулӣ аз ҷҳонбонӣ

چرا ای نازنین آخر ملولی از جهانبانی