То чанд марои ҷоно аз ғамзаи биринҷоне

تا چند مرا جانا از غمزه برنجانی

Ҳасани худу ишқи мо гуё ки наме доне

حسن خود و عشق ما گویا که نمی‌دانی

Аз ғамзаи коФркиши дили барад ва ба ҷонам зад

از غمزه کافرکیش دل برد و به جانم زد

Аз тири ҷафо захмӣ инаст мусулмонӣ

از تیر جفا زخمی اینست مسلمانی

Дил додам ва бад кардам бингар ба рухи зардам

دل دادم و بد کردم بنگر به رخ زردم

Вонгоаҳ басӣ хӯрдам аз карда пушаймонӣ

وآنگاه بسی خوردم از کرده پشیمانی

Чун зулфи дил овезат ҳастем парешони ҳол

چون زلف دل آویزت هستیم پریشان حال

То чанд кашами охири зини навъи парешоне

تا چند کشم آخر زین نوع پریشانی

Доне ки биҷузи Кувайти ман қибла наме донам

دانی که بجز کویت من قبله نمی‌دانم

Лекини ту ба аз ман баси дорӣ ва ту май доне

لیکن تو به از من بس داری و تو می‌دانی

Дардии зи фироқ ту дорам ба дили ғамгин

دردی ز فراق تو دارم به دل غمگین

Гӯйанд табибонам эй дӯсти ту дармонӣ

گویند طبیبانم ای دوست تو درمانی

Ҷонии ту ҷудо аз тан гӯйанд ъзизонм

جانی تو جدا از تن گویند عزیزانم

Бечора ҷаҳон бишинав ту зинда бе ҷонӣ

بیچاره جهان بشنو تو زنده بی جانی

Бо хайли хаёли ту ҳар шаб ба фиғон гӯям

با خیل خیال تو هر شب به فغان گویم

эй нури ду чашми ман охир ба ки май Монӣ

ای نور دو چشم من آخر به که می‌مانی