Чу шавадгар зи ман эй ҷони дмкӣ ёд кунӣ

چو شود گر ز من ای جان دمکی یاد کنی

Хотири хастаи моро шбкӣ шод кунӣ

خاطر خسته ما را شبکی شاد کنی

Чу шудам аз дилу ҷони бандаи ту пас чаҳ шавад

چو شدم از دل و جان بندهٔ تو پس چه شود

Гар зи банди ғаму ҳиҷри худам озод кунӣ

گر ز بند غم و هجر خودم آزاد کنی

Як замонами зи сари лутфи худоро бинавоз

یک زمانم ز سر لطف خدا را بنواز

То ба кӣ бар дили ман ин ҳама бедод кунӣ

تا به کی بر دل من این همه بیداد کنی

Ваъда васл бидодӣ ва ба ҷое нарасед

وعده وصل بدادی و به جایی نرسید

То чаҳ бошад ки чунин ваъда ба меод кунӣ

تا چه باشد که چنین وعده به میعاد کنی

Дар фироқи рух ҳамчун гули ҷонон ба чаман

در فراق رخ همچون گل جانان به چمن

Блбло то ба кӣ ин нола ва фарёд кунӣ

بلبلا تا به کی این ناله و فریاد کنی

Муддаӣ чанд миёни ману ҷонони охир

مدّعی چند میان من و جانان آخر

Аз сари ҳақаду ҳасади ин ҳама ифсод кунӣ

از سر حقد و حسد این همه اِفساد کنی

эй дили хаста ба қлмош рақибон натавон

ای دل خسته به قلماش رقیبان نتوان

Ки ту тарки рухи он ҳури парӣ зод кунӣ

که تو ترک رخ آن حور پری زاد کنی

Бо вуҷӯди қаду болои ҷаҳони ороиш

با وجود قد و بالای جهان آرایش

Нест воҷиб ки назар бар қад шамшод кунӣ

نیست واجب که نظر بر قد شمشاد کنی