Длбро бо ман ҷафо то кӣ кунӣ

دلبرا با من جفا تا کی کنی

Бугзарад кори ҷаҳон то ҳай кунӣ

بگذرد کار جهان تا هی کنی

Гар бихонӣ дафтари ғамҳои ман

گر بخوانی دفتر غمهای من

Номаи ҷавру ҷафоро тай кунӣ

نامهٔ جور و جفا را طی کنی

эй дили саргашта бар бод ҳавост

ای دل سرگشته بر باد هواست

Ҳарчӣ аз роҳи вафо бо вай кунӣ

هرچه از راه وفا با وی کنی

Гар буд айшам ба хӯбӣ чун баҳор

گر بود عیشم به خوبی چون بهار

Аз блоҷўиии баҳорам дай кунӣ

از بلاجویی بهارم دی کنی

Ман чу не май нолам ва ту чашму гӯш

من چو نِیْ می‌نالم و تو چشم و گوش

Сӯии авду чанг ва ноӣ ва не кунӣ

سوی عود و چنگ و نای و نی کنی

Чун муяссар нест имкони висол

چون میسّر نیست امکان وصال

Охир эй дил чандаш андар пай кунӣ

آخر ای دل چندَش اندر پی کنی

То ба кӣ аз ғамзаҳои ним маст

تا به کی از غمزه‌های نیم مست

Хӯни мо резӣ ва майл ме кунӣ

خون ما ریزی و میل مِیْ کنی