Бишуст аз дидаи шарм ва аз ҳаё рӯй

بشست از دیده شرم و از حیا روی

Фиғон аз дасти он бе шарми длхўӣ

فغان از دست آن بی شرم دلخوی

Чаҳ моя ранҷ дидам аз ҷафояш

چه مایه رنج دیدم از جفایش

Кашидам баси бало аз феъли бдгўӣ

کشیدم بس بلا از فعل بدگوی

Чаҳ хӯн аз дасти ҷавраш дар ҷигар рафт

چه خون از دست جورش در جگر رفت

Чаҳ ашк аз дидаҳо дар рафт дар ҷӯй

چه اشک از دیده‌ها دررفت در جوی

Ба майдон ҷафо дидӣ ки хӯрдем

به میدان جفا دیدی که خوردیم

Басии чавгони ғам зон дасту бозуӣ

بسی چوگان غم زان دست و بازوی

Даромад ақли саргардонам аз пой

درآمد عقل سرگردانم از پای

Ба сар гардидам андари хок чун гӯй

به سر گردیدم اندر خاک چون گوی

Наомад ҳеҷ вақти андари димоғам

نیامد هیچ وقت اندر دماغم

зи боғи меҳрбоняши яке буи

ز باغ مهربانیش یکی بوی

Ҳазорат офарин бар ҷону тани бод

هزارت آفرین بر جان و تن باد

Ки озорами нҷстии як сари мӯӣ

که آزارم نجستی یک سر موی

Ту бедод ончӣ битавонаст кардӣ

تو بیداد آنچه بتوانست کردی

Нагуфтӣ чун кунам ман рӯй дар рӯй

نگفتی چون کنم من روی در روی