Гар ба чавгонами зи худ ронӣ чу гӯй

گر به چوگانم ز خود رانی چو گوی

Кӣ бгрдонми ман аз рӯй ту рӯй

کی بگردانم من از روی تو روی

Вопас оем боз дар поти аўФтм

واپس آیم باز در پات اوفتم

Чун тавонам бӯдани охир кам зи гӯй

چون توانم بودن آخر کم ز گوی

То ба кӣ дар ҷусту ҷӯии васли ту

تا به کی در جست و جوی وصل تو

Май рӯми афтону хезони кӯ ба кӯй

می روم افتان و خیزان کو به کوی

эй сабогар май туоне лутф кун

ای صبا گر می‌توانی لطف کن

Ҳоли зорамро ба ҷонони бозгуӣ

حال زارم را به جانان بازگوی

Муддатӣ шуд то ки аз савдои ту

مدّتی شد تا که از سودای تو

Бар рахти ошуфтаи гаштами ҳамчуи мӯӣ

بر رخت آشفته گشتم همچو موی

Дӯстон гӯйанд ин фарёд чист

دوستان گویند این فریاد چیست

Нолау афғони зи ёри тундхуӣ

ناله و افغان ز یار تندخوی

То маро дар қолаби тани ҷон буд

تا مرا در قالب تن جان بوَد

намекунам дар роҳи васлати ҷусту ҷӯй

می‌کنم در راه وصلت جست و جوی

Боди кӯии дӯст бар хоками нишонд

باد کوی دوست بر خاکم نشاند

Оташи ишқаши ббрдми об рӯй

آتش عشقش ببردم آب روی

Муддаӣ чун мо ба оби дидаи даст

مدّعی چون ما به آب دیده دست

Аз ҷаҳон шастем даст аз мо бишӯй

از جهان شستیم دست از ما بشوی