Гар сад ҳазор азин ғам ва дардам расад ба рӯй

گر صد هزار ازین غم و دردم رسد به روی

Доне ки аз дар ту нигарадам ба гуфту гӯй

دانی که از در تو نگردم به گفت و گوی

Пуштам ба ҳаркии олам ва рӯем ба рӯй тест

پشتم به هرکه عالم و رویم به روی تست

Оё буд ки боз нишинем рӯбаҳ рӯй

آیا بود که باز نشینیم روبه روی

эй бод агар ба ҷониби он моҳ бигузарӣ

ای باد اگر به جانب آن ماه بگذری

Аз меҳри ман ба ҳазрат ӯ зарра Эй бигӯӣ

از مهر من به حضرت او ذرّه ای بگوی

Гар ончӣ дар фироқи ту бар мо ҳаме равад

گر آنچه در فراق تو بر ما همی رود

Вонгаҳи зи дасти ҷаври рақибони тундхуӣ

وآنگه ز دست جور رقیبان تندخوی

Гар бахт ёре диҳадам дар шаби висол

گر بخت یاریی دهدم در شب وصال

То рӯзи шарҳи ҳиҷр тавон гуфт мӯ ба мӯӣ

تا روز، شرح هجر توان گفت مو به موی

То ҷон ба тан буд сари мо остони дӯст

تا جان به تن بود سر ما آستان دوست

То пой тоқатаст бпўим ба ҷусту ҷӯй

تا پای طاقتست بپویم به جست و جوی

Бо муддаӣ бигӯӣ ки номӯсу ному нанг

با مدّعی بگوی که ناموس و نام و ننگ

Бар бод ишқ рафт ту беҳуда бас магӯӣ

بر باد عشق رفت تو بیهوده بس مگوی

Бар дидаи ҷаҳони гузар эй сарви нозанин

بر دیدهٔ جهان گذر ای سرو نازنین

Каз раҳгузор баст бирав баси зи ашки ҷӯй

کز رهگذار بست برو بس ز اشک جوی

Бар арсаи фироқи зи чавгони рӯзгор

بر عرصه فراق ز چوگان روزگار

Ман хастаи дили шикаста ва саргаштаам чу гӯй

من خسته دل شکسته و سرگشته‌ام چو گوی