Ду дида то ки дилами дида дар ҷамоли ту баст

دو دیده تا که دلم دیده در جمال تو بست

Бибаст дар ту дил ва аз ғам ҷаҳон вораст

ببست در تو دل و از غم جهان وارست

Ба қомат чу сеӣ сарв , дили зи мо брбўд

به قامت چو سهی سرو، دل ز ما بربود

Ба лафзи ҳамчуи шукри нарх нешикар бишикаст

به لفظ همچو شکر نرخ نیشکر بشکست

Ба теғи шиддати ҳиҷрони хеши хӯнами рехт

به تیغ شدّت هجران خویش خونم ریخت

Ба тири ғамзаи ғаммози ҷони моро хаст

به تیر غمزه غمّاز جان ما را خست

Агарчӣ хостаҳ эй аз сари вафо чаҳ кунам

اگرچه خاسته‌ای از سر وفا چه کنم

Дили ҳазин ба сари Кувайт эй санам бинишаст

دل حزین به سر کویت ای صنم بنشست

Бигӯ азизи ман охир кунун чаҳ чора кунам

بگو عزیز من آخر کنون چه چاره کنم

Чу дили зи даст бурун рафт ҳамчуи тир аз шаст

چو دل ز دست برون رفت همچو تیر از شست

зи роҳи дидаи хаёли рухнигорам дӯш

ز راه دیده خیال رخ نگارم دوش

Даромад аз дираму роҳи хоб бар мо баст

درآمد از درم و راه خواب بر ما بست

з по фиканд марои теғи ҳиҷраш ва нагирифт

ز پا فکند مرا تیغ هجرش و نگرفت

з рӯй лутфу бузургии шабинигорам даст

ز روی لطف و بزرگی شبی نگارم دست

Ба шоми зулфи сиёҳати қисми ту худ доне

به شام زلف سیاهت قسم تو خود دانی

Ки масти лаъли ту гаштами зи бомдоди аласт

که مست لعل تو گشتم ز بامداد الست

Чу наргис ту бидидам чаҳ ҷои ҳшёрист

چو نرگس تو بدیدم چه جای هشیاریست

Биё ки ҷон ҷаҳон шуд зи чашмҳои ту маст

بیا که جان جهان شد ز چشم‌های تو مست