Омад ба машомами зи сари зулфи ту бӯе

آمد به مشامم ز سر زلف تو بویی

Вондр талабат зад дили тангами таку пўиӣ

واندر طلبت زد دل تنگم تک و پویی

Ман гашта чу гӯйӣ ба ҷаҳон дар таку пўим

من گشته چو گویی به جهان در تک و پویم

Бошад ки биёбам зи сари зулфи ту бӯе

باشد که بیابم ز سر زلف تو بویی

Қадати зи ду чашмам нашавад даври нигоро

قدّت ز دو چشمم نشود دور نگارا

Зон рӯ ки кунад сарви ватан бар лаби ҷӯӣ

زان رو که کند سرو وطن بر لب جویی

Гӯйанд ки сабраст давои дили ошиқ

گویند که صبرست دوای دل عاشق

Сабри дили ушшоқ ту сангасту сабуе

صبر دل عشّاق تو سنگست و سبویی

Чун дили бшкбиди зи ду лаъли шаккаринаш

چون دل بشکبید ز دو لعل شکرینش

Чун сабр кунад дидаам аз рӯй никуӣ

چون صبر کند دیده‌ام از روی نکویی

Аз тоби ду чавгони сари зулфи ту ёро

از تاب دو چوگان سر زلف تو یارا

Саргаштаи майдон ту гаштем чу гӯйӣ

سرگشتهٔ میدان تو گشتیم چو گویی

Аз гӯии занхдони ту саргаштаи ҷаҳонӣ

از گوی زنخدان تو سرگشته جهانی

Тадбир чаҳ бошад чу набардами зи ту бӯе

تدبیر چه باشد چو نبردم ز تو بویی