эй равон гашта зи чашмами зи фироқати ҷӯӣ

ای روان گشته ز چشمم ز فراقت جویی

з чаҳ аз хӯни ҷигар дар талаби маи рӯе

ز چه از خون جگر در طلب مهرویی

Шаби диҷўр ба умеди саҳари бедорам

شب دیجور به امّید سحر بیدارم

Бӯ ки аз зулфи ту орад ба димоғами бӯе

بو که از زلف تو آرد به دماغم بویی

То ба гирди рухи ту зулф чу чавгон дидам

تا به گرد رخ تو زلف چو چوگان دیدم

Дар сари кӯии ту саргаштаи манам чун гӯйӣ

در سر کوی تو سرگشته منم چون گویی

Гар занад новаки длдўзм аз он ғамзаи маст

گر زند ناوک دلدوزم از آن غمزه مست

Чаҳ тафовут кунад аз дасти камони абрӯе

چه تفاوت کند از دست کمان ابرویی

Касе надидаст ба олам чунигорам шухӣ

کسی ندیده‌ست به عالم چو نگارم شوخی

Дилбарии лолаи рухии санги дилии маи рӯе

دلبری لاله رخی سنگ دلی مهرویی

Мушкил инаст ки дили баради зи дастам ногоҳ

مشکل اینست که دل برد ز دستم ناگاه

Нест ҷуз лутф ваем дар ду ҷаҳони дилҷӯе

نیست جز لطف وی‌ام در دو جهان دلجویی

Гарчи баргашт чу бахт аз ман бечора ҳануз

گرچه برگشت چو بخت از من بیچاره هنوز

Нафурӯшам ба ҳамаи малики ҷаҳонаши мӯе

نفروشم به همه ملک جهانش مویی