Бидор эй нозанини ёр аз ҷафои даст

بدار ای نازنین یار از جفا دست

Ки бар васлат намебошад марои даст

که بر وصلت نمی‌باشد مرا دست

Табиби ман ба ҳолам раҳматӣ кун

طبیب من به حالم رحمتی کن

Ки дар дардат надорам бар давои даст

که در دردت ندارم بر دوا دست

Манам афтода ӣ ишқати валикин

منم افتادهٔ عشقت ولیکن

Надорам дар фироқати мумиёи даст

ندارم در فراقت مومیا دست

Ба оби ҷавру собӯни ситамҳо

به آب جور و صابون ستمها

Яқин донам бишуст ӯ аз вафои даст

یقین دانم بِشُست او از وفا دست

Муроди ман зи ҷонон васл бошад

مراد من ز جانان وصل باشد

Набошад бар муродами гўиёи даст

نباشد بر مرادم گوییا دست

Макун бар умри чандон эътимодӣ

مکن بر عمر چندان اعتمادی

Надоди андари ҷаҳони касро бақои даст

نداد اندر جهان کس را بقا دست

Зкўаҳи ҳасанро фармон дамӣ кун

زکوة حسن را فرمان دمی کن

Чу дорад бар сари роҳати гадои даст

چو دارد بر سر راهت گدا دست

Мусулмонони маро аз хоки Кувайт

مسلمانان مرا از خاک کویت

Чаҳ чора чун надодами тўтёи даст

چه چاره چون ندادم توتیا دست

Ҷаҳони бегонаи гашт аз хеши он рӯз

جهان بیگانه گشت از خویش آن روز

Ки зад бар домани он ошнои даст

که زد بر دامن آن آشنا دست