Сеӣ сарви маро боло баландаст
سهی سرو مرا بالا بلندست
Лаби ҷони бахш ӯ хуштар з қандаст
لب جان بخش او خوشتر ز قندست
Манам дар ишқ ӯ нолон ҳамоно
منم در عشق او نالان همانا
намедонад шаби ҳиҷрон ки чандаст
نمیداند شب هجران که چندست
Касе донад дарозии шаби ҳиҷр
کسی داند درازی شب هجر
Ки дар зулфи длоромӣ ба бандаст ?
که در زلف دلارامی به بندست؟
Дили мискини ман дар бом ва дар шом
دل مسکین من در بام و در شام
Ба нор ҳар ду рухсорат сапандаст
به نار هر دو رخسارت سپندست
Чаро он дилбари номҳрбонм
چرا آن دلبر نامهربانم
Дарахти меҳри мо аз бех кунадаст
درخت مهر ما از بیخ کندهست
Надорад бо ман длхстаҳи ёрӣ
ندارد با من دلخسته یاری
Ба ғояти саркашу бдхў ва тундаст
به غایت سرکش و بدخو و تندست
Чу бдхўиӣ набошад дар ҷаҳони ҳеҷ
چو بدخویی نباشد در جهان هیچ
Макун ҷоно ки корӣ нописандаст
مکن جانا که کاری ناپسندست