Сеӣ сарви марои болоблндст
سهی سرو مرا بالا بلندست
Рахш чун оташ ва лабҳо чу қандаст
رُخش چون آتش و لبها چو قندست
Рахш чун оташасту лаби пар аз қанд
رُخش چون آتش است و لب پر از قند
Бар он оташи дил ва ҷонҳо сапандаст
بر آن آتش دل و جانها سپندست
Дар он зулфин пичопичи ёрам
در آن زلفین پیچاپیچ یارم
Дили мискин чу мурғӣ пой бандаст
دل مسکین چو مرغی پایبندست
Хами тоқи ду абрӯяш камонаст
خم طاق دو ابرویش کمانست
Сари зулфин пар чинаш камандаст
سر زلفین پر چینش کمندست
Танам аз бори ишқаш зор гашта
تنم از بار عشقش زار گشته
Дилам аз дард ҳиҷраш мустамандаст
دلم از درد هجرش مستمندست
Чаҳ пурсӣ ҳолам аз даврони ғаддор
چه پرسی حالم از دوران غدّار
Ҷафо бар ман фузун аз чун ва чандаст
جفا بر من فزون از چون و چندست
Ҷаҳон аз орзӯӣ рӯй ҷонон
جهان از آرزوی روی جانان
Ҷаҳониро зи пеш дил фикандаст
جهانی را ز پیش دل فکندهست